संकटात देवदूत ठरले भाविक भगत; गरीब मातेला दिला जीवनाचा नवा श्वास

दवंडी वार्तापत्र महागांव प्रतिनिधी – विवेक नरवाडे

महागांव :ग्रामीण जीवनात संकटे जशी अचानक कोसळतात, तशीच काही माणसंही अचानक देवदूत बनून उभी राहतात—आणि काळोखात हरवलेल्या आशेच्या किरणांना नवसंजीवनी देतात. महागांव तालुक्यातील कान्हा गावात अशीच एक हृदयस्पर्शी घटना घडली असून, सामाजिक कार्यकर्ते भाविक भगत यांनी संकटात सापडलेल्या एका गरीब कुटुंबासाठी अक्षरशः देवदूताची भूमिका बजावली आहे. त्यांच्या वेळेवर केलेल्या मदतीमुळे एका मातेला आणि तिच्या नवजात बालिकेला नवजीवन मिळाले आहे.

कान्हा गावातील अल्पभूधारक शेतकरी दत्त ब्राह्मण यांचे जीवन आधीच संकटांनी वेढलेले होते. कोरडवाहू शेती, अनियमित पाऊस आणि वाढती कर्जाची ओझी यामुळे त्यांची आर्थिक घडी पूर्णपणे विस्कटलेली होती. अशा बिकट परिस्थितीत त्यांची पत्नी अश्विनी यांच्या प्रसूतीची वेळ जवळ आली. घरात पैशांचा तुटवडा, मनात चिंता आणि डोळ्यांसमोर अंधार—अशी अवस्था त्या कुटुंबाची झाली होती.

प्रसूतीसाठी अश्विनी यांना दिग्रस येथे नेण्यात आले. मात्र, तिथल्या खासगी रुग्णालयात सुमारे ५० हजार रुपयांचा खर्च सांगण्यात आला. ही रक्कम ऐकताच कुटुंबावर जणू वज्राघात झाला. आधीच हातात काहीच नसताना एवढी मोठी रक्कम उभी करणे म्हणजे आभाळाला हात लावण्यासारखे होते. त्या क्षणी कुटुंब पूर्णपणे हतबल झाले होते. एकीकडे प्रसूतीचा तातडीचा प्रसंग आणि दुसरीकडे पैशांची कमतरता—या कात्रीत अडकलेल्या कुटुंबासमोर जगण्याचा प्रश्न उभा ठाकला होता.

अशा या निराशेच्या क्षणी गावातील सामाजिक भान जपणारे विठ्ठल पवार पुढे सरसावले. त्यांनी परिस्थितीचे गांभीर्य ओळखत तातडीने ‘अजिंक्य भारत’चे तालुका प्रतिनिधी विनोद कोपरकर यांच्याशी संपर्क साधला. कोपरकर यांनीही वेळ न दवडता ही माहिती सामाजिक कार्यकर्ते भाविक भगत यांच्यापर्यंत पोहोचवली.

परिस्थिती ऐकताच भाविक भगत यांनी कोणतीही विलंब न करता त्वरित मदतीचा निर्णय घेतला. रुग्णाची संपूर्ण जबाबदारी आमची, असे ठाम आश्वासन देत त्यांनी या कुटुंबाला धीर दिला. त्यांच्या या एका वाक्याने जणू त्या कुटुंबाच्या अंधारलेल्या आयुष्यात आशेचा दिवा प्रज्वलित झाला.

भाविक भगत यांच्या पुढाकाराने अश्विनी यांना तातडीने यवतमाळ येथील वसंतराव नाईक शासकीय रुग्णालय येथे हलविण्यात आले. तेथे डॉक्टरांनी तत्परतेने उपचार सुरू केले. वैद्यकीय कर्मचाऱ्यांच्या अथक प्रयत्नांना यश येत अखेर अश्विनी यांनी एका गोंडस कन्येला जन्म दिला. त्या क्षणी जणू सगळ्या संकटांवर मात करत आनंदाचा झरा उफाळून आला.

सध्या माता आणि बाळाची प्रकृती उत्तम असून, कुटुंबात आनंदाचे वातावरण पसरले आहे. एका जीवघेण्या प्रसंगातून बाहेर पडताना या कुटुंबाला जणू नवजीवन मिळाले आहे. हा आनंद फक्त त्या कुटुंबापुरता मर्यादित न राहता संपूर्ण गावात पसरला असून, प्रत्येकाच्या ओठावर भाविक भगत यांच्या कार्याची प्रशंसा ऐकायला मिळत आहे.

भाविक भगत हे गेल्या दहा वर्षांपासून उमरखेड-महागाव परिसरात निःस्वार्थपणे सामाजिक कार्य करत आहेत. ज्यांचे कोणी नाही, त्यांचे आम्ही हे त्यांचे ब्रीदवाक्य त्यांनी केवळ शब्दांत नाही, तर कृतीतून साकारले आहे. गरजूंना वेळेवर मदत, आजारी रुग्णांना उपचारांची सोय, गरीब कुटुंबांना आधार—अशा अनेक कार्यांमधून त्यांनी समाजात आपली वेगळी ओळख निर्माण केली आहे.

त्यांच्या कार्याची वैशिष्ट्ये म्हणजे कोणत्याही प्रकारची प्रसिद्धी किंवा स्वार्थ न ठेवता केलेली मदत. अनेक वेळा संकटात सापडलेल्या कुटुंबांना त्यांनी आर्थिक, मानसिक आणि सामाजिक आधार दिला आहे. त्यांच्या या निःस्वार्थ सेवेमुळे ते आज अनेकांसाठी आशेचा किरण ठरले आहेत.

या घटनेनंतर ब्राह्मण कुटुंबाने तसेच गावकऱ्यांनी भाविक भगत, विठ्ठल पवार आणि विनोद कोपरकर यांचे मनापासून आभार व्यक्त केले आहेत. आज आमच्यासाठी ते देवदूत ठरले, असे कुटुंबियांनी भावनिक शब्दांत सांगितले.

ग्रामीण भागात आरोग्यसेवेच्या सुविधा अपुऱ्या असताना, आर्थिक अडचणींमुळे अनेक कुटुंबांना जीवघेण्या प्रसंगांना सामोरे जावे लागते. अशा वेळी भाविक भगत यांसारखे सामाजिक कार्यकर्ते समाजासाठी आधारवड ठरतात. त्यांचे कार्य हे केवळ मदतीपुरते मर्यादित नसून, ते मानवतेचा जिवंत आदर्श आहे.

या घटनेने एक गोष्ट पुन्हा अधोरेखित झाली आहे—समाजात अजूनही माणुसकी जिवंत आहे. संकटाच्या काळात जर योग्य वेळी मदतीचा हात मिळाला, तर कितीही मोठे संकट का असेना, त्यावर मात करता येते. भाविक भगत यांच्या या कार्यामुळे समाजात सकारात्मकतेचा संदेश पसरला असून, अनेकांना प्रेरणा मिळाली आहे.

आजच्या धावपळीच्या आणि स्वार्थी जगात, दुसऱ्यांच्या दुःखात धावून जाणारी माणसं कमी होत चालली आहेत. मात्र, अशा परिस्थितीत भाविक भगत यांच्यासारखे लोक समाजातील माणुसकीची ज्योत कायम पेटती ठेवत आहेत. त्यांच्या या कार्याला सलाम करताना, समाजानेही अशा उपक्रमांना साथ देणे गरजेचे आहे.एकीकडे संकटात सापडलेले कुटुंब, दुसरीकडे मदतीसाठी धावून आलेली माणसं—या सगळ्या चित्रातून ग्रामीण समाजातील जिव्हाळा, एकोप्याची भावना आणि माणुसकीची ताकद पुन्हा एकदा अधोरेखित झाली आहे.

भाविक भगत यांच्या या कार्याने केवळ एका कुटुंबाचा जीव वाचवला नाही, तर समाजात आशेचा एक नवा दीप प्रज्वलित केला आहे.