मारेगाव काळाच्या ओघात विखुरलेली मैत्री पुन्हा एकदा एकाच छताखाली आली आणि जुन्या आठवणींनी मारेगावचे आकाश भारून गेले! येथील आदर्श हायस्कूलच्या २००२-०३ या दहावीच्या बॅचचा स्नेहमिलन सोहळा नुकताच अत्यंत भावूक वातावरणात संपन्न झाला. तब्बल २३ वर्षांनंतर एकत्र आलेल्या या माजी विद्यार्थ्यांनी आपल्या बालपणीच्या आठवणींना उजाळा देत गुरुजनांप्रती कृतज्ञता व्यक्त केली.
वाचा सविस्तर वृत्त:
शाळेच्या आवारात बालपण अवतरले!
दोन दशकांहून अधिक काळ लोटल्यानंतर ही ‘पाखरे’ पुन्हा आपल्या जुन्या घरट्यात परतली होती. शाळेच्या गेटमध्ये पाऊल ठेवताच प्रत्येकाचे मन शाळकरी दिवसांत हरवून गेले. कोणी नोकरीत, कोणी व्यवसायात तर कोणी संसारात स्थिरावले असले, तरी शाळेच्या मैदानावर मात्र सगळे पुन्हा एकदा तेच ‘निखळ मित्र’ झाले होते. वर्गातील तेच बाक आणि जुन्या भिंती पाहून अनेकांचे डोळे पाणावले.
गुरु-शिष्यांच्या भेटीने वातावरण हेलावले!
यावेळी उपस्थित माजी गुरुजनांचा विद्यार्थ्यांनी यथोचित सन्मान केला. आपल्या लाडक्या विद्यार्थ्यांना प्रगतीपथावर पाहून शिक्षकांच्या चेहऱ्यावरही अभिमानाचे भाव होते. "विद्यार्थी कितीही मोठा झाला, तरी तो शिक्षकांसाठी कायम लहानच राहतो," याचा प्रत्यय यावेळी आला. विशेष म्हणजे, कार्यक्रमाच्या शेवटी काही शिक्षकांनी स्वतः पुढाकार घेत स्वच्छता राखण्यासाठी दिलेला हातभार पाहून विद्यार्थ्यांमधील संस्कारांची जाणीव पुन्हा एकदा जागृत झाली.
ना पद, ना श्रीमंती... फक्त निखळ मैत्री!
या संमेलनात कोणताही पद किंवा श्रीमंतीचा भेदभाव नव्हता. जुन्या खोड्या, मधल्या सुटीतील डबे आणि शिक्षकांकडून मिळालेला ओरडा यावर गप्पांच्या मैफिली रंगल्या. २३ वर्षांपूर्वीचा तोच उत्साह आणि मैत्रीचा ओलावा आजही कायम असल्याचे दिसून आले. एकमेकांच्या सुख-दुःखात सहभागी होण्याचे आणि ही मैत्री अशीच टिकवून ठेवण्याचे आश्वासन यावेळी सर्वांनी दिले.
संस्कारांची शिदोरी सोबत घेऊन निरोप...
राष्ट्रगीताने कार्यक्रमाची सांगता झाली. आदर्श हायस्कूलने दिलेली शिस्त आणि संस्कारांच्या जोरावरच आम्ही आज आयुष्यात यशस्वी होऊ शकलो, अशी भावना माजी विद्यार्थ्यांनी व्यक्त केली. निरोप घेताना प्रत्येकाचे मन जड झाले होते, मात्र पुन्हा लवकरच भेटण्याच्या वचनासह हा आठवणींचा मेळावा संपन्न झाला.
Post a Comment
0 Comments